Artyści rezydenci 2022

Greta Magyar

 

Greta Magyar studiowała m.in. na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu i Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie. W 2018 r. uzyskała tytuł magistra sztuk pięknych na Akademii Sztuk Pięknych Muthesius w Kilonii. Od tego czasu brała udział w wielu wystawach w Niemczech i za granicą, a także odbyła kilka rezydencji, m.in. w Chinach, Polsce i Austrii. Greta Magyar zajmuje się grafiką, rysunkiem, kolażem i malarstwem. Jej prace ujawniają procesualność przeszłości, postępu i ruchu, a także wizualizują własną tymczasowość. Stawia pytanie: „Co się dzieje, gdy tracimy kontakt z procesami wewnętrznymi i próbujemy dostosować się do wysokowydajnych i szybkich procesów świata przemysłowego?” Razem ta nowa tymczasowość ma stać się namacalna.

Rainer Maria Matysik

 

Reiner Maria Matysik w różnorodny sposób pracuje nad koncepcjami organizmów i przyszłych istot żywych. Istotną częścią procesu artystycznego Matysik jest tworzenie prototypowych modeli, a następnie ich konceptualizacja i interpretacja tekstowa. Razem tworzą one nowy system krajobrazów i postewolucyjnych form życia. Poprzez specyficzne zaadoptowanie obiektu, instalacji i wideo stworzył dynamiczny scenariusz przyszłych krajobrazów i organizmów. W ten sposób tworzy obszar konfliktu między obietnicą a porażką w potencjalnej przyszłości. Zarówno wizualna realizacja, jak i jej językowa forma mogą być tu uznane za podstawowe strategie artystyczne, których używa hes jako własnego interfejsu między światem badań naukowych a pseudonaukową fikcją.

Patrycja Masłowska

Pracuję na przecięciu performansu, opowiadania spekulatywnego i somatyki. Podczas rezydencji zamierzam zagłębić się w badania inspirowane ekscentryczną koncepcją światowości i czułego współistnienia zaproponowaną przez Olgę Tokarczuk, polską pisarkę i aktywistkę. Dążąc do przeniesienia tej koncepcji i teorii do praktyki, chcę stworzyć partycypacyjną i interaktywną platformę dla ciekawości i eksperymentowania z przeplataniem i tkaniem nowych form połączenia.

Jolanta & Alexandra

Nasz projekt sytuuje się na granicy sztuki i aktywizmu. Staramy się budować więzi i utrzymywać kontakt z sojusznikami, aby wspierać już istniejące sieci opieki. Podczas naszej rezydencji planujemy pogłębić nasze badania, przeprowadzić wywiady i występy.

Oscar Lebeck

Oscar Lebeck  studiował na Akademii Sztuk Wizualnych w Lipsku oraz w Glasgow School of Art. W ramach festiwalu Zukunftsvisionen pracuje nad strukturalnymi reliktami nazistowskich obozów na pograniczu polsko-niemieckim. Planowana projekcja ma na celu uwypuklenie i uwidocznienie pozostałych struktur obozu Groß-Rosen. Do tego projektu podchodzi na dwa sposoby – fotograficznie i tekstowo. Lebeck mieszka i pracuje w Lipsku.

Maria Oblicka

 

Maria Oblicka jest artystką interdyscyplinarną. Ukończyła studia magisterskie na Wydziale Rzeźby i Sztuk Przestrzennych oraz studia licencjackie na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Pracuje głównie z instalacjami składającymi się z takich elementów, jak wideo, dźwięk i rzeźba. Mieszka i pracuje pomiędzy Hiszpanią a Polską. Podczas swojej rezydencji w Zukunftvisionen 2022 planuje pracować nad trwającymi badaniami skupionymi wokół podwodnych nagrań dźwiękowych. Jej celem jest stworzenie dźwiękowego mostu między gatunkami oraz wprowadzenie tematów „demokracji dźwiękowej” i empatii, przy jednoczesnej refleksji nad naturą „posiadania głosu” i zdolności słyszenia.

Julia Huber

 

Pracuję ze wzrostem roślin, tworząc naturalnie rosnący materiał. Chcę stworzyć miejsce, w którym będzie można z bliska i estetycznie obcować z regionalnymi materiałami naturalnymi. W kontakcie z nimi pojawia się wdzięczność za to, co jest dostępne, a czego w przeciwnym razie prawie nie zauważamy.

Karen Modrei

 

Jestem artystką pracującą z medium, jakim jest tkanina, jej procesami i narzędziami. Tekstylia, bardziej niż jakikolwiek inny materiał, są znane z pojęć „kontakt” i „dotyk”; nie tylko w odniesieniu do jednostki, której towarzyszą przez całe życie, ale także w formie praktyk zbiorowych i dziedzictwa kulturowego. Wierzę, że język tkanin może wnieść znaczący i delikatny głos do coraz bardziej twardniejącego świata. Podczas mojego pobytu w Zukuftsvisionen 2022 mam nadzieję na przetestowanie i zmaterializowanie możliwości kontaktu ponad granicami języków i tożsamości.